تویتر Blank Digest:شروع میکنم تا میتونم تصویری واضح از اون چه که میتونه اتفاق بیفته بهتون بدم. نسبت به دانسته‌های خودتون تطبیقش بدید.
حالت اول:
اگه خامنه‌ای «معامله کرد»، بعدش چی؟
جدا از زدن نمادین یکی دو جا که به خاطر رد شدن از خط قرمز ترامپ به نظر ظروری میاد، برای پاسخ دادن به باقیش لازمه اول
/۱
در روشن‌بینی نادری از قسمتی از جامعه‌ی ایران، پرسیده میشه که «بعدش چی؟» اگه زد بعدش چی؟ اگه نزد؟ اگه کم زد؟ اگه زیاد زد…
پرسشهایی از این دست جدا از این که برای ذهن تمرین نکرده‌ی جامعه‌ی ما پاسخ بهشون خیلی سخته، حداقل نشانه‌هایی از حیات مغز داره که جای خوشبختیه.
تصویری از شرایطی که پیش میاد و وارد اون «بعدش» میشیم جلوی خودمون بذاریم.
این سخنرانی تخیلی خامنه‌ای رو تو ذهن خودتون بخونید:
«آمدند گفتند ما میدونیم شما توان موشکی دارید که ما امکان مقابله باهاش نداریم. پس صلح کنیم. خوب نظام که هیچ وقت جنگ‌طلب نبوده. ما همیشه فقط به عملیات
/۲
«اون رژیم غاصب پاسخ دادیم. گفتند قول میدهند که دست از تخاصم بردارند. تا وقتی که سر قولشون باشند نظام مثل همیشه سعه‌ی صدر نشون میده. و اگه زیر قولشون بزنند امت اسلام مثل همیشه به اینها تودهنی خواهد زد.
[…]
نشسته‌اند توی بلندگوهای تبلیغاتی میگن ما از حق مردم فلسطین
/۳
«عقب‌نشینی کردیم. مردم این حرفهای دروغ رو نباید باور کنند. مردم فلسطین خودشون از حقشون دفاع میکنن. ما هم ازشون حمایت می‌کنیم. [در ادامه اراجیفی اضافی در مورد رژیم غاصب و اینا].
[بعدش اراجیفی در مورد صلح امام حسن و صلح در اقتدار و اینا]
[در پایان اراجیفی در تکرار این که این
/۴
صلح مشروطه و باید از طرف مقابل حسن نیت ببینیم]»
خوب حالا سخنرانی فرضی بالا رو در نظر بگیرید. به نظر دور از ذهن میاد خامنه‌ای همچین چیزهایی بگه؟ همچین چیزهایی رو میتونه در حالی بگه که پیش‌شرط‌های ظاهری آمریکا: هسته‌ای، بالستیک و نیابتی‌ها رو کامل پذیرفته باشه. هسته‌ای رو بیصدا
/۵
جاروش میکنن زیر فرش. بالستیک کاهش داده شده رو میگن ما هنوز داریم. و نیابتی‌ها رو هم هر جا نتونستن نگه دارن هلشون میدن زیر اتوبوس!
آیا آمریکا چنین صلحی رو میپذیره؟ البته. با کمال میل. با حرص و ولع ازش استقبال میکنه. آیا پیش‌شرط‌های مستقیما مربوط به ما رو هم اون تو میگنجونه؟
/۶
شاید! سه پیش‌شرط تو ذهن منه که بهشون میگم پیش‌شرطهای اجتماعی و نسبت به نقشه‌ی طولانی‌مدت برای ایران در جنگ سرد پیش رو ممکنه وارد بحث بشه: ۱. آزادی زندانیان سیاسی ۲. برداشتن محدودیت رسانه‌ای ۳. خروج اقتصاد از انحصار سپاه در ازای ورود سرمایه‌گذاری خارجی. اگه این سه تا توی مذاکره
/۷
بیاد یعنی فشار برای استحاله‌ی رژیم مد نظره و نه ول کردنش به حال خودش.
توجه کنید که برای یک سیاستمدار غربی که مدتی محدود در قدرته، در برخورد با مساله‌ی پیچیده‌ای مثل ایران همیشه این راه حل که به قول انگلیسیها قوطی سر راه رو شوتش کنیم جلوتر همیشه یک انتخاب جذابه. مشکل امروز
/۸
رو با رژیم حل میکنن و باقیش رو میندازن گردن سیاستمداری که قراره چند سال دیگه با مشکلی بغرنج‌تر درگیر بشه و اون هم یه لایه‌ی دیگه به پیچیدگیش اضافه میکنه و شوتش میکنه جلو برای سیاستمدار بعدی و همینطور سالها و دهه‌ها میگذرن. ممکنه الان با همین طرف باشیم اما ممکن هم هست که
/۹
اینبار فرق داشته باشه. اگه مرزبندی جنگ سرد نو نزدیک باشه دیگه نمیشه این قوطی رو به ده سال بعد شوتش کرد. ده سال بعد ایران باید این طرف مرز اون جنگ سرد قرار گرفته باشه و از الان باید براش کاری کرد. این که اون سه شرط اجتماعی داخل مذاکره میاد یا نه کاملا بستگی به زمان‌بندی و
/۱۰
مرز‌بندی اون جنگ سرد داره.
اتفاقاتی که بعدش میفته رو تو ۳ رده میشه طبقه‌بندی کرد. اونا که در صورت پیش کشیده شدن این پیش‌شرط‌های اجتماعی اتفاق میفته. اونا که در صورت پیش کشیده نشدنشون. و اونها که به هر حال اتفاق میفته.
در صورت پیش کشیدن اون شرط‌ها بعد چی میشه؟ باز شدن اقتصاد
/۱۱
و رسانه‌ی ایران به خارج، راه قدرتمند شدن «فرد» ایرانی رو باز میکنه و به مرور مطالبه از حکومت معنی‌دارتر میشه و رانت‌خور‌ها و تحریم‌دوست‌های فعلی به مرور کراواتی میشن و مجبور میشن برای حفظ سرمایه‌شون به اقتصاد واقعی رو بیارن. جامعه‌ی مدنی و احزاب پا میگیرن و به طور شدید توی
/۱۲
جامعه به جذب نیرو مشغول میشن. و خلاصه اصلاحات به اون معنایی که ۳۰ سال قبل به مردم فروختن اما هیچ وقت قصد اجراش رو نداشتن شروع میکنه اتفاق افتادن.
اگه اون شرط‌ها تو مذاکره نیومد چی؟ احتمالا شکلی از فشار ادامه پیدا میکنه. حداقل به طور نمایشی. همین حمایت فلان کس از فلان چیز و
/۱۳
محکوم کردن فلان چیز و… که همیشه میبینیم و به جایی نمیرسه. نمایش پیروزیشون رو میدن و ولمون میکنن دست آخوند.
و اتفاقاتی که به هر حال بعد از معامله میفته:
فتیله‌ی تمام «ابزار»ها حداقل تا حدی پایین کشیده میشه. شازده برمیگرده به بشقاب و میز-شام-با-حیح فروشیش. توله موتلفه و تحکیم
/۱۴
وحدتی و شورای شهری هم برمیگردن به فرم «سلول خوابیده» تا ماموریت بعدی. چی باقی میمونه؟ دعوای گروه پرواز و سعی در کشیدن رژیم به دادگاه کیفری بین‌المللی که توی هیاهوی این سالها تا میتونستن توش کارشکنی کردن و توجه کسی بهش نبود. و همون گروه‌های حقوق بشری ساکن اروپا که هر نوع اتهام
/۱۵
و توهینی که فکرشو بکنید تحمل کرده‌اند زورشون رو میزنن ج ا رو برای جنایاتش به مجامع حقوقی بکشن. و همه‌شون هم زندگیشون سخت‌تر میشه چون غرب در سایه‌ی معامله با رژیم طبیعتا مرتب از رژیم تهدید خواهد شنید که اگه این دعاوی دادگاهی به نتیجه برسه معامله کنسله.
۱۶/۱۶
و توهینی که فکرشو بکنید تحمل کرده‌اند زورشون رو میزنن ج ا رو برای جنایاتش به مجامع حقوقی بکشن. و همه‌شون هم زندگیشون سخت‌تر میشه چون غرب در سایه‌ی معامله با رژیم طبیعتا مرتب از رژیم تهدید خواهد شنید که اگه این دعاوی دادگاهی به نتیجه برسه معامله کنسله.
۱۶/۱۶