تزجمه کامل مقالهٔ شارلی ابدو CharlieHebdo: آیا ولیعهد سابق ایران واقعاً آن‌قدر که در شبکه‌های اجتماعی به نظر می‌رسد محبوب است؟ یک گزارش تحقیقی از شرکت آمریکایی «تریدستون ۷۱» (Treadstone 71) نشان می‌دهد که بخش بزرگی از نفوذ او در فضای مجازی، حاصل یک عملیات نفوذ است که در نهایت به سود رژیم تهران تمام می‌شود. در حالی که ایران در آتش اعتراضات دسامبر ۲۰۲۵ می‌سوزد، یک نام بیش از همه در فضای مجازی طنین‌انداز شده است: رضا پهلوی. پسر شاه مخلوع که در تبعید در مریلند زندگی می‌کند، خود را به عنوان تنها جایگزین معتبر برای آخوندهایی معرفی می‌کند که از سال ۱۹۷۹ قدرت را در دست دارند. اما پشت این ویترین دیجیتال پر زرق و برق، واقعیت بسیار تاریک‌تر است. نفوذ مصنوعی طبق گزارش «تریدستون ۷۱»، شرکتی که در هوش سایبری تخصص دارد، محبوبیت رضا پهلوی در شبکه‌های اجتماعی تا حد زیادی ساختگی است. این گزارش فاش می‌کند که نزدیک به ۹۰ درصد از دنبال‌کنندگان او در اینستاگرام و بخش عظیمی از فعالیت‌های پیرامون او در شبکه اجتماعی اکس (توییتر سابق)، توسط «مزارع بات» تولید می‌شوند. این حساب‌های جعلی وظیفه دارند تصویری از یک اجماع ملی حول محور «شاهزاده» ایجاد کنند. آن‌ها با استفاده از هشتگ‌های هماهنگ و بازنشر انبوه پیام‌های او، این توهم را به وجود می‌آورند که مردم ایران یک‌صدا خواهان بازگشت سلطنت هستند. اما هدف واقعی چیست؟ مترسکی برای رژیم گزارش تریدستون ۷۱ به نتیجه‌ای تکان‌دهنده می‌رسد: این عملیات لزوماً توسط طرفداران پهلوی هدایت نمی‌شود، بلکه ردپای دستگاه‌های امنیتی جمهوری اسلامی در آن دیده می‌شود. برای رژیم تهران، برجسته کردن رضا پهلوی یک استراتژی بقاست. چرا؟ چون پهلوی بهترین «مترسک» برای ملاهاست. رژیم با بزرگ کردن او، می‌تواند به مردم ایران و جامعه جهانی بگوید: «اگر ما برویم، جایگزین چیزی جز بازگشت به دیکتاتوری گذشته نیست.» این کار باعث ایجاد تفرقه در اپوزیسیون می‌شود، نیروهای دموکراتیک و چپ‌گرا را می‌ترساند و هرگونه ائتلاف واقعی علیه حکومت را در نطفه خفه می‌کند. تله‌ای برای غرب این حباب دیجیتال فقط برای فریب مردم ایران نیست؛ بلکه سیاستمداران غربی را نیز هدف قرار داده است. نمایندگان مجلس و دولتمردان در اروپا و آمریکا، با دیدن میلیون‌ها لایک و کامنت، تصور می‌کنند که با رهبر آینده ایران روبرو هستند. آن‌ها در تله‌ای می‌افتند که پهلوی را به عنوان تنها مخاطب جدی خود بپذیرند، در حالی که او در داخل ایران فاقد یک ساختار سازمان‌یافته و واقعی برای تغییر است. در واقع، رضا پهلوی به یک «ابزار دیجیتال» تبدیل شده است. او با اصرار بر میراث پدری و تکیه بر ارتشی از ربات‌ها، ناخواسته (یا شاید هم آگاهانه) به طول عمر رژیمی کمک می‌کند که ادعای مبارزه با آن را دارد. در حالی که جوانان ایرانی در خیابان‌ها گلوله می‌خورند، در فضای مجازی نبردی از لایک‌های جعلی در جریان است که تنها برنده آن، آخوندهای تهران هستند. پهلوی به جای اینکه راهی به سوی دموکراسی باز کند، به بن‌بستی تبدیل شده است که رژیم از آن برای مسدود کردن هرگونه تغییر واقعی استفاده می‌کند. نفوذ او، که در سرورهای خارج از ایران تولید می‌شود، باری است بر دوش جنبش‌های آزادی‌خواه واقعی که به دنبال چیزی فراتر از انتخاب بین «عمامه» و «تاج» هستند. – شارلی ابدو ۵ مارس ۲۰۲۶