بی‌بی‌سی: در رسانه‌ها و محافل سیاسی آمریکا یک پرسش بیش از هر زمان دیگری تکرار می‌شود: آیا واشنگتن پس از هفته‌ها درگیری با ایران، ابزار و مهمات کافی برای ادامه فشار نظامی را در اختیار دارد؟ از گزارش واشنگتن پست درباره خشم دونالد ترامپ از وضعیت ذخایر دفاع موشکی گرفته تا تحلیل‌های نیوزویک و انتقادهای مقام‌های پیشین امنیتی، بخش قابل توجهی از بحث‌های این روزهای آمریکا بر این موضوع متمرکز است که کاخ سفید در برابر ایران با گزینه‌هایی محدودتر از آنچه تصور می‌کرد روبه‌رو شده است.

«بازخواست» پیت هگست در کمپ دیوید

واشنگتن پست در تازه‌ترین مطلب خود در مورد جنگ ایران نوشته ماجرای کمبود تسلیحات دفاع موشکی و رهگیری آمریکا به مجادله میان دونالد ترامپ و وزیر دفاعش در کمپ دیوید رسیده است. این روزنامه در گزارشی اختصاصی به نقل از دو منبع مطلع خبر داد که رئیس جمهور آمریکا در جریان جلسه کابینه، پیت هگست وزیر دفاعش را بازخواست کرده که چرا درباره انبارهای تسلیحات دفاع موشکی کشور او را گمراه کرده است.

این روزنامه نوشته بخشی از دلیل عقب نشینی رئيس جمهور آمریکا از حمله به ایران در روزهای گذشته موضوع کمبود دفاع موشکی بوده و آقای ترامپ در جریان جلسه کابینه نیز از این خشمگین بوده که مشکل ذخایر رهگیری باعث محدود شدن گزینه‌های نظامی‌اش در جنگ با ایران شده است.

آنطور که واشنگتن پست نوشته، پیت هگست از عملکردش دفاع کرده و تقصیر را به گردن معاونش استیون فاینبرگ انداخته است.

علاقه ترامپ به وزیر دفاعش بر کسی پوشیده نیست. او که هگست را با ظاهر همیشه آراسته‌اش شبیه شخصیت‌های سینمایی توصیف کرده، بارها از او و عملکردش حمایت کرده است. در مقابل، پیت هگست نیز همواره از برنامه‌ها و مواضع رئیس‌جمهور آمریکا دفاعی بی‌چون‌وچرا کرده است.

کارولاین لویت، سخنگوی کاخ سفید به واشنگتن پست گفت «این خبر صد درصد دروغ است و رئيس جمهور به پیت هگست اعتماد زیادی دارد.»

بر اساس برآورد مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی، آمریکا پیش از آغاز جنگ اخیر با ایران حدود ۳۶۰ رهگیر سامانه تاد، ۲۳۳۰ رهگیر پاتریوت، ۴۱۰ موشک رهگیر اس‌ام-۳ و ۱۱۶۰ موشک اس‌ام-۶ در اختیار داشت. این برآوردها بر پایه محاسبات نویسندگان گزارش از داده‌های بودجه‌ای و تدارکاتی وزارت دفاع آمریکا تهیه شده است.

این اندیشکده همچنین برآورد می‌کند که در ۳۹ روز کارزار هوایی و موشکی پیش از آتش‌بس، آمریکا بین ۱۹۰ تا ۲۹۰ رهگیر تاد، ۱۰۶۰ تا ۱۴۳۰ رهگیر پاتریوت، ۱۳۰ تا ۲۵۰ رهگیر اس‌ام-۳ و ۱۹۰ تا ۳۷۰ موشک اس‌ام-۶ مصرف کرده است.

تشدید نظامی، عقب‌نشینی، مذاکره؛ دوباره از اول

موضوع کاهش ذخایر پدافند هوایی آمریکا از همان پیش از جنگ به گوش دونالد ترامپ رسیده بود.

کارلوس ورسانو، مدیر سیاست و فرهنگ هفته‌نامه نیوزویک می‌نویسد دونالد ترامپ به سرعت به بدترین گزینه خود در قبال ایران نزدیک می شود.

رسانه‌های آمریکا پیشتر گزارش داده بودند که یک هفته قبل ازآغاز جنگ در۲۸ فوریه، ژنرال دن کین، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا، در کاخ سفید هشدار داده بود که ذخایر مهمات آمریکا بر اثر دفاع مستمر واشنگتن از اسرائیل و حمایت از اوکراین به‌شدت کاهش یافته و همین هر عملیات بزرگی علیه ایران را با دشواری روبه‌رو خواهد کرد.

مسئله اینجاست که آقای ترامپ در آن زمان تصمیم گرفته بود روایتی را بپذیرد که جنگ ایران یک عملیات کوچک چند روزه خواهد بود و کار به جاهای باریک نخواهد کشید.

آقای ورسانو نوشته است «فریبتان دادند. ارتش ایران محو نشده، بلکه از تاکتیک‌های روزبه‌روز پیچیده‌تری برای عبور از سامانه‌های پدافند موشکی ما استفاده می‌کند. هیچ شباهتی به آنچه که دونالد ترامپ از رژیم «به‌سختی شکست خورده» ایران می‌خواند ندارد.

نویسنده نیوزویک می‌گوید رئيس جمهور آمریکا سه گزینه پیش روی دارد:

• تشدید جنگ برای کاهش تنش: بمباران گسترده‌تر، اعزام نیروی زمینی و احتمالاً تصرف جزیره خارک که به نفت نزدیک ۱۲۰ دلار، بنزین بالای ۵ دلار و شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر منجر می‌شود

• جنگ فرسایشی در سطح همراه با مذاکرات بی‌نتیجه: او می‌گوید دونالد ترامپ همین حالا هم می‌کوشد با جملات مبهم القا کند جنگی که وعده‌اش چهار پنج هفته بود تمام شده و آنچه در جریان است «چیز دیگری» است. او با همین شیوه می‌تواند امیدوار باشد که افکار عمومی آمریکا در سردرگمی بمانند : «ترامپ در دفن کردن ما زیر انبوهی از کلمات بی‌ربط مهارت دارد و می‌داند که سرانجام سراغ موضوع دیگری می‌رویم. تا وقتی بنزین زیر ۵ دلار و بازدهی اوراق ۱۰ ساله زیر ۵ درصد بماند، آمریکایی‌ها پرسش‌های سخت زیادی نخواهند پرسید.»

• گزینه سوم به گفته نویسنده، گزینه «بزنیم به چاک» است. او نوشته تنها گزینه جدی و واقعی رئيس جمهور آمریکا همین است که به احترام آنها که در این «جنگ بیهوده کشته شدند» به وعده انتخاباتی خودش بازگردد وآمریکا را برای همیشه از خاورمیانه بیرون بکشد. او نوشته «پایگاه‌ها را خالی کنید، نیروها را از تیررس موشک‌های هایپرسونیک و پهپادهای شاهد بیرون ببرید، و به اسرائیل و متحدان خلیج فارس بگویید خودشان از پس ایران بربیایند. شاید سعودی‌ها بتوانند تنگه‌ای تازه در عمان حفر کنند و هرمز را برای همیشه بی‌اهمیت کنند. پولش را دارند و ما هم می‌توانیم چند مهندس قرض بدهیم. اما بیشتر از این نه.»

«گیر افتاده‌ایم»

ارزیابی لئون پانه‌تا که در دولت‌های دموکرات هم رئيس سازمان سیا و هم وزیر دفاع بود این است که چند اشتباه دولت فعلی آمریکا باعث شده این کشور در وضعیت فعلی گرفتار شود.

او می‌گوید «هر آنچه امید داشتیم در مذاکره به دست آوریم نقش بر آب شده، آتش‌بس فروپاشیده، و به گمان من همین حالا گیر افتاده‌ایم که بالاخره برای پایان دادن به این جنگ چه راهی در پیش بگیریم.»

آقای پانه‌تا که با پادکست مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌الملل گفتگو کرده نخستین اشتباه را همراهی با اسرائیل به امید برای فروپاشی حکومت ایران خوانده در حالی که «سرویس‌های اطلاعاتی آمریکا این فرضیه را مضحک می‌دانستند.»

او از حمله به تأسیسات غنی‌سازی و عقب انداختن برنامه هسته‌ای ایران را در زمان خود درست خوانده اما می‌گوید خروج ترامپ از برجام بدون جایگزین، ایران را به سمت غنی‌سازی راند. او در عین حال می‌گوید آمریکا بعد از حملات فوریه یک فرصت واقعی داشت که با ابزار اطلاعاتی و عملیات ویژه به شکل‌گیری رهبری اپوزیسیون کمک کند اما این فرصت را از دست داد.

او تفاهم‌نامه با ایران را «فاجعه» می‌خواند و مذاکره از طریق واسطه‌هایی مانند پاکستان و مصر را «دیوانگی» توصیف می‌کند.

تندترین انتقاد آقای پانه‌تا به تنگه هرمز بازمی‌گردد. او می‌گوید در سال‌های وزارت او و در سیا، تنگه هرمز در مرکز تمام طرح‌های عملیاتی پنتاگون بود و طرح‌هایی برای باز نگه‌داشتن آن وجود داشته که به عقیده او آمریکا باید با وجود مخاطرات به سوی آن می رفت.

آنگونه که رئیس سابق سیا توضیح می‌دهد، این طرح شامل اشغال زمینی تنگه هرمز تا شعاع حدود ۸۰ کیلومتر در هر دو سوی آن و نیز تا عمق حدود ۱۶۰ کیلومتری در خاک ایران است؛ طرحی که به عقیده او می‌توانست اهرم تنگه هرمز را از ایران بگیرد.

بندرعباس، بندر شهید رجایی، ستون فقرات واردات و صادرات کانتینری ایران، بندر شهید باهنر، بندرخمیر، بندر پل و در شرق سیریک، کوهستک، و در شمال آن میناب و رودان در دل این محدوده قرار دارند.

آقای پانه‌تا می‌گوید تا اینجا «ما فقط ضعف خودمان را به دشمنانمان نشان داده‌ایم، نه تنها به خاطر ناتوانی در پایان دادن به این جنگ بلکه این واقعیت که برای اقدام نظامی به‌درستی برنامه‌ریزی نمی‌کنیم. این دولت درباره خالی کردن سامانه‌های تسلیحاتی‌ قضاوت سنجیده‌ای نداشته و حالا درست زمانی که رئیس‌جمهور می‌خواهد حملات بیشتری علیه ایران انجام دهد، پرسش بنیادی این است که مهماتش از کجا قرار است بیاید، و این کار تا چه اندازه توان ما را برای رویارویی با چالشی احتمالی از سوی چین، روسیه، کره شمالی و دیگر دشمنانمان تضعیف خواهد کرد؟»

مخرج مشترک بسیاری از این روایت‌ها در رسانه‌های آمریکا این است که جنگ با ایران برخلاف پیش‌بینی‌های اولیه به نقطه‌ای رسیده که انتخاب‌های واشنگتن را دشوارتر کرده است. در حالی که کاخ سفید گزارش‌ها درباره اختلافات داخلی و محدودیت‌های نظامی را رد می‌کند، منتقدان دولت از طیف‌های مختلف هشدار می‌دهند که آمریکا اکنون باید میان تشدید درگیری، تن دادن به یک رویارویی فرسایشی یا بازگشت به مسیر مذاکره یکی را برگزیند؛ انتخابی که به باور آنها نه فقط سرنوشت جنگ، بلکه جایگاه آمریکا در خاورمیانه را نیز تحت تاثیر قرار خواهد داد.